Yalnızlığa dayanırım da, bir başınalığa asla.
Yaşlanmak hoş değil duvarlara baka, baka...
Bir dost yüz arayışıyla...
Saat tıkırtısıyla…
Korkmam, geçinip gideriz biz mutlulukla.
Ama; 'Günün aydın', 'Akşamın iyi olsun' diyen biri olmalı!
Bir telefon sesi çalmalı, ara sıra da olsa kulağımda.
Yoksa, zor değil, hiç zor değil, demli çayı bardakta karıştırıp, bir başına yudumlamak doyasıya.
Ama; 'Çaya kaç şeker alırsın ?'
diye bir ses sormalı ya ara sıra…

Geçenlerde Emre Altuğ'un sunduğu "Emre Altuğ Stüdyo" isimli programın konuğuydu Moğollar. 'Umut yolunu bulur' isimli son albümlerinden de birçok parça söylediler. Çok güzel bir programdı. Fakat en çok dikkatimi çeken parça 'Çaya kaç şeker alırsın?' oldu. Sözleri çok güzel yazılmış bir şiir. Size yazarının adını da vermek isterdim fakat bilemiyorum. Hatta programdan takip edebildiğim kadarıyla Bu şiirin Can Yücel tarafından yazıldığı gibi yanlış bir anlaşılma varmış sanırım ortada. İnternetten de baktığımda hep Can Yücel diyor fakat. Programda bu şiirin bir hayranları tarafından yazılıp moğollara gönderildiği gibi bir şey şöylemişti ekip. Şu mısralar çok güzel;